Había dous compadres arrieiros, un era rico e o outro pobre. Os dous ían vender millo á feira.
Cando pasaron por diante da igrexa, o pobre decidiu quedar á misa, pero o outro pensou que era mellor ir á feira. Cando o pobre ía entrar na igrexa, o rico propúxolle unha aposta que consistía en que o que máis millo vendese quedábase coas mulas do outro.
O pobre quedou a rezar, confiado en que Deus lle axudaría a gañar a aposta mentres que o rico estaba a vender o millo na feira.
Naturalmente, o rico, ao chegar antes, vendeu máis e polo tanto gañou a aposta. O pobre, todo enfunicado, foi cavilar ao bosque. Arrimouse a unha pedra e alí estaban dous demos a contar as valentías que fixeran. Un demo dicía que enfeitizara á filla do rei, e que só rompería o feitizo o sangue dunha serpe que se atopaba no pallote real.
O pobre marchou a todo correr xunto ao rei e fixo o que o demo dixera. A filla do rei sandou e o seu pai, en agradecemento, deulle un carro cheo de ouro.
Certo día encontrouse o rico e o que antes era pobre. Este contoulle como se fixera rico. O rico adoecía de ser máis rico e foi ao lugar onde o pobre escoitara a conversa dos demos.
Os demos non tardaron moito en chegar. O máis listo dixo:
-Alguén nos espiou, pois a filla do rei sandou. Imos por aí mirar xa que a alguén habemos de atopar.
Os demos púxeronse a buscar, e claro, atoparon ao rico e esfolárono
Ningún comentario:
Publicar un comentario